'Trots op het hele huis!'

Het verhaal van Marlous

‘Een hele gekke tijd die met niets te vergelijken is’. Zo omschrijft Marlous, contactverzorgende en verpleegkundige i.o. bij Archipel Kanidas, de coronaperiode. "In het begin was het enorm schakelen en wennen; hoe gaan we dit met elkaar doen? Maar algauw kwamen we in een soort ‘overlevingsmodus’ waarin we er voor elkaar waren en hebben we gezamenlijk onze schouders onder de situatie gezet.”

Als Marlous vertelt over haar ervaringen van de afgelopen maanden, klinkt de passie voor haar werk overal in door. “We hebben het toch maar mooi gedaan met z’n allen,” vertelt ze terwijl ze terugblikt. “En dat terwijl het af en toe echt heel hectisch en emotioneel was. Van de één op de andere dag kregen we te maken met allerlei strikte maatregelen: geen bezoek meer over de vloer, zo veel mogelijk afstand, geen dagbesteding. Het protocol waaraan we ons moesten houden vanuit de zorg verschilde soms van dag tot dag. We moesten continu schakelen en zoeken. Maar toen we op een gegeven moment aan deze hectiek gewend waren, kwam er ruimte voor een nieuwe manier van werken."

Er ontstond een teamspirit waarin we er echt voor elkaar waren als collega’s. Virus of niet, we gingen er gewoon voor. Dat vond ik heel mooi om te ervaren.

Werk op nummer één
Voor Marlous stond haar werk de afgelopen maanden op nummer één. “Ik heb mijn familie en vrienden 5-6 weken niet gezien, omdat ik absoluut geen risico wilde lopen om het virus mee het huis in te nemen,” vertelt ze. “Mijn sociale leven was daardoor heel erg beperkt, maar dat vond ik niet erg, want je weet waarvoor je het doet: de gezondheid van bewoners en medewerkers. Vlak voor de lockdown was ik met vriendinnen een weekendje weg in het buitenland. We konden met één van de laatste vluchten terug naar Nederland. Ik heb toen gemerkt hoe graag ik thuis wilde zijn en een bijdrage wilde leveren aan de zorg voor de cliënten. Dat besef stond centraal in mijn werk de afgelopen maanden.”

Meer rust, minder hectiek
Wat deze periode volgens Marlous vooral zwaar maakte, was de onzekerheid. “Er was veel angst bij zowel bewoners, naasten en collega’s, omdat we niet wisten wat we konden verwachten,” vertelt ze hierover."

Tegelijkertijd gingen cliënten waar ik me in eerste instantie zorgen over maakte, verbazingwekkend goed met alle veranderingen om. Dat gaf veel moed en hoop.

"Om het leven binnen Kanidas zo plezierig mogelijk te maken, hebben we met de teams gezocht naar leuke, sociale activiteiten. We hebben bijvoorbeeld zoom-meetings georganiseerd, waardoor bewoners en naasten elkaar digitaal konden zien. Daarnaast doneerde de winkeliersvereniging in Best een coronaproof bezoekcabine. Hierdoor konden bewoners toch fysiek afspreken met verwanten. Dit soort initiatieven zijn echt een uitkomst gebleken in deze periode. Overigens heb ik gemerkt dat de rust van de afgelopen maanden op veel bewoners ook een positieve uitwerking had. Wat mij betreft mag de huiskamer daarom een rustplek blijven. Ik ben ervan overtuigd dat dit ten goede komt aan het welzijn van de cliënten zelf en aan het contact tussen de zorgmedewerkers en bewoners."

Meeleven
De afgelopen maanden leefde Marlous samen met haar collega’s mee met alle gebeurtenissen die binnen Kanidas plaatsvonden. “We hebben regelmatig een traantje gelaten. Als iemand na een vermoedelijke besmetting en twee dagen in quarantaine weer van de kamer af mocht bijvoorbeeld, een geliefde zag via een raambezoek of toen de deuren weer werden geopend voor familie. Door dit soort momenten is de band met collega’s alleen maar sterker geworden. Uiteindelijk zijn er gelukkig geen coronabesmettingen in Kanidas geweest. Daar ben ik enorm dankbaar voor. Ook heb ik veel steun ervaren van de ondersteunende functies die zijn gecreëerd om ons als zorgmedewerkers door de coronatijd te helpen. Ik durf te zeggen dat we allemaal ons beste beentje hebben voorgezet en ben dan ook ontzettend trots op het hele huis!”

Meer informatie over Archipel?

Contact     Folders & Brochures     Vacatures