'Voortdurend alert zijn'

Het verhaal van Mark

Als medewerker technische dienst bij Eerdbrand is Mark verantwoordelijk voor het bedienen van interne klanten zoals cliënten en medewerkers. Hij ‘waakt’ over de gebouwen en zorgt dat collega’s veilig werken en bewoners comfortabel wonen. Daarnaast stuurt hij een groep vrijwilligers aan die regelmatig hun twee rechterhanden uitsteken om te helpen. Hij noemt zichzelf een creatieve, handige generalist die overal iets van weet. Het leuke van zijn werk? Mark: “De veelzijdigheid en de eigen verantwoordelijkheid. Ik maak graag af waaraan ik begin. Daar krijg ik een voldaan gevoel van. Aangezien er bij de technische dienst veel klussen met losse eindjes binnenkomen, haal ik veel voldoening uit mijn werk.”

Geen ver-van-mijn-bed-show
Mark: “Toen corona zijn intrede deed, was ik niet angstig maar vroeg me in zijn algemeenheid wel af wat er allemaal op ons af zou komen. Het begon als een ver-van-mijn-bed-show maar al snel stonden we er tot de knieën in. Vrijwilligers mochten niet meer komen terwijl het werk gewoon doorging. Er waren ook geen familieleden meer om te helpen bij het uitruimen van een kamer bijvoorbeeld. Dat kwam bij de verzorgenden, medewerkers logistieke dienst en bij mij terecht. Ik heb vanaf het begin wel gezegd dat ik bij overlijden liever geen spullen van bewoners wilde inpakken. Dat vind ik té persoonlijk, het is beter als verzorgenden dat doen. Aldus geschiedde: zij pakten in, ik maakte een afspraak met de familie en zorgde vervolgens dat alles netjes bij de leveranciersingang stond.”  

 Als iemand in de supermarkt te dicht bij me komt staan, denk ik: ‘je staat niet alleen te dicht bij mij maar ook bij 160 kwetsbare verpleeghuisbewoners'.

Ook al stond Mark volledig achter het besluit om de verpleeghuizen te sluiten, soms had hij het er ook moeilijk mee. Bijvoorbeeld als mensen verplicht op hun kamer moesten blijven. Mark: “Afschuwelijk is dat maar er waren nu eenmaal geen prettige alternatieven. En drie maanden je familie niet zien? Ik moet er niet aan denken. Als ik aan het einde van de dag naar buiten liep dan had ik echt te doen met cliënten binnen. Het gaf een dubbel gevoel omdat ik vrijheid had en zij niet. Daarom begrijp ik nog steeds niet dat er mensen zijn die zo laks omgaan met de coronamaatregelen. Die situatie willen we toch niet terug? Als iemand in de supermarkt te dicht bij me komt staan, denk ik: ‘je staat niet alleen te dicht bij mij maar ook bij 160 kwetsbare verpleeghuisbewoners. Onbegrijpelijk vind ik dat.”

Een echte eyeopener

Terugkijkend is het allemaal toch goed gekomen. Door keihard te werken en door de juiste prioriteiten te stellen.

Werkzaamheden die te maken hebben met veiligheid staan bovenaan. Veiligheid is een breed begrip en kan variëren van het plaatsen van een flexotel waar familieleden en bewoners elkaar veilig konden ontmoeten tot het aanspreken van collega’s op het houden van afstand. Wat me van deze tijd voor altijd zal bijblijven is de voortdurende alertheid die steeds van je wordt gevraagd. En ik vraag me af of dat snel zal veranderen. Het feit dat een virus zo snel overgedragen kan worden is voor mij echt een eyeopener geweest.”

 

Meer informatie over Archipel?

Contact     Folders & Brochures     Vacatures