'Puntje van aandacht, meer niet'

Het verhaal van Lia

Lia is een bezige bij. Ze werkt bij het telefooncentrum van Archipel en bij de Infobalie in de Gasterij van Nazareth. Ze heeft het in allebei de functies helemaal naar haar zin vooral omdat ze in twee teams werkt met leuke collega’s die veel voor elkaar over hebben. Lia: “Bij de infobalie ben ik het eerste aanspreekpunt en bij de telefooncentrale nemen we de telefoon op voor acht locaties van Archipel. Het is onze taak om lijntjes zo kort mogelijk te houden. We worden gebeld door iedereen; door artsen, specialisten, gezondheidscentra, ziekenhuizen, leveranciers, taxi’s, collega’s maar ook door mensen die op zoek zijn naar een oude bekende en ons vragen of Mien misschien bij ons woont.”   

We kregen veel bloemen, tekeningen, gebak, kaarsjes en presentjes van de buitenwereld. Dat heb ik als bijzonder hartverwarmend ervaren.

Rustig totdat
“Toen Corona uitbrak zijn we overdonderd. Het was eigenlijk een beetje onwerkelijk. In mijn werk veranderde er in eerste instantie weinig”, vertelt Lia. “Tijdens de lockdown was het misschien iets rustiger ook al moesten we veel informatie verstrekken. We kregen bloemen, tekeningen, gebak, kaarsjes en presentjes van de buitenwereld en dat heb ik als bijzonder hartverwarmend ervaren. Aan de relatieve rust kwam een einde toen er midden juni een bezoekregeling kwam. De eerste contactpersonen van cliënten kregen in die tijd een brief thuis waarin vermeld was dat ze op bepaalde tijden konden bellen om een bezoekafspraak te maken. Zo konden ze de bewoners eindelijk na drie lange maanden weer terugzien. En wat je van tevoren had kunnen bedenken, gebeurde: iedereen ging bellen!”

 Wij hebben huilende, schreeuwende en scheldende mensen aan de telefoon gehad. Best heftig, zeker omdat we ze heel goed begrepen. Natuurlijk wil je je vader, moeder, kind of echtgenoot weer terugzien na al die tijd.

Beter verlegen mee dan verlegen met
Lia: “De sluizen gingen werkelijk waar, helemaal open. Er was wel een speciaal nummer ingesteld maar daar zaten te weinig mensen om de telefoon op te nemen, lijnen raakten overbezet en aan het eind van de rit kwamen bellers bij ons terug. Wij hebben huilende, schreeuwende en scheldende mensen aan de telefoon gehad. Best heftig, zeker omdat we ze heel goed begrepen. Natuurlijk wil je je vader, moeder, kind of echtgenoot weer terugzien na al die tijd. Feitelijk konden wij niets doen, alleen het verhaal aanhoren en een luisterend oor bieden. We hebben het probleem aangekaart en op een gegeven moment is het ook opgepakt. Nu is het weer rustig. Mensen mogen op de locaties gewoon weer naar binnen. Mocht deze situatie zich ooit weer voordoen, wat ik natuurlijk niet hoop, dan moet de telefoon wel goed bemand zijn. Het scheelt een hoop frustratie en onrust. Verder wil ik niet mopperen hoor. Helemaal niet. Het is gewoon een puntje van aandacht. Meer is het niet.”

Meer informatie over Archipel?

Contact     Folders & Brochures     Vacatures