'De tijd vastleggen'

Het verhaal van Josca

“Ik weet nog dat we op het einde van de middag hoorden dat Dommelhoef, net als alle andere locaties van Archipel, gesloten werd. En wel per direct. De deuren gingen definitief dicht. Verschillende cliënten hadden bezoek dat vriendelijk werd verzocht om afscheid te nemen. Voor hoe lang? Niemand wist het toen. Er was een familielid dat ter plekke besloot om zijn partner mee naar huis te nemen. Die dacht: ‘dit gaat me niet gebeuren’.”

Josca is als contactbegeleider woonzorg in haar functie nauw betrokken bij cliënten die op de somatische long-stay afdeling van Dommelhoef verblijven. Ze heeft regelmatig contact met verschillende disciplines om de zorg van cliënten met Niet Aangeboren Hersenletsel, CVA of bijvoorbeeld MS te waarborgen. Deze cliënten verblijven de laatste periode van hun leven op de afdeling van Josca en haar team.

Het is mooi werk. Zeker. Wij bouwen echt een band op met cliënten. Die band werd sterker in de coronatijd. We werden een groot gezin als het ware. Gewoon omdat we elkaar elke dag zagen en het vertrouwen groot was.

Knutselen, koken en koffiedrinken
Josca: “Wat ik van de lockdown vond? Heftig. Misschien wel té. Vanaf het begin hebben we de activiteitenbegeleiding gevraagd om ons te ondersteunen. Samen hebben we activiteiten georganiseerd als bewegen, knutselen, taarten bakken of iets lekkers koken. We vroegen cliënten wat ze wilden en daar hebben we de activiteiten op aangepast. Alles op maat. Ze werden echt gehoord en gezien. Na het eten hebben we een extra koffierondje ingelast om samen met bewoners nog even bij te kletsen.”  

Rust en bewustwording
“Wij hebben geen coronapatiënten gehad, wel mensen die in isolatie moesten. Mondkapje op, schort voor, handschoenen aan. Dat was minder maar toch kijk ik niet terug op een vervelende periode. Het mooie aan de situatie was vooral dat we meer tijd hadden. Er was geen bezoek, er waren geen overleggen maar wel tijd om eens op de rand van het bed te zitten en te praten. Niet alleen maar zorgen en zorgen maar ook echt luisteren. Dat zorgde voor verbinding. De familie hebben we op de hoogte gehouden met videobellen en door te zoomen. Maar we hebben ook veel foto’s gemaakt. Gewoon om bijzondere momenten vast te leggen. Er ontstond een soort rust en bewustwording van wat er op dát moment gebeurde. Uniek en de moeite waard om vast te leggen.”

Er was geen bezoek, er waren geen overleggen maar wel tijd om eens op de rand van het bed te zitten en te praten en te luisteren.

“Laatst hebben we samen met cliënten teruggekeken op deze bijzondere periode en gevraagd wat ze ervan vonden”, besluit Josca. “Natuurlijk zijn er moeilijke momenten geweest. Zeker als Rutte in een persconferentie weer eens bekend maakte dat de lockdown nog even doorging. Maar al met al kijken bewoners positief terug. Ze zeggen dat ze hun familie hebben gemist maar ze hebben ook gezien dat wij heel erg ons best hebben gedaan om er ondanks alles een fijne tijd van te maken. We kunnen best trots zijn. Met elkaar hebben we het tot een goed einde gebracht.”  

Meer informatie over Archipel?

Contact     Folders & Brochures     Vacatures