'Anders dan anders'

Helmi en Danielle werken in de dagbesteding op Fleuriade. Hun werk zag er tijdens de coronaperiode heel anders uit. “Vooral anders dan anders. We kregen er taken bij, waar we normaal niks mee te maken hebben. We kregen vragen van familie, dingen waren niet duidelijk of onzeker in die tijden. Logisch, om daar tijd voor te nemen; je verhaal kwijt kunnen of uitleg geven. Zo hebben we ook collega’s kunnen ontlasten. Ze konden met ons sparren. We gingen activiteiten verzorgen op de huiskamers, speelden een grote rol in het beeldbellen van cliënten met families – dat is natuurlijk ook een stuk welzijn. Iets later, toen de ‘kletsramen’ en de ‘kletspoort’ begonnen, hebben we daar ook veel tijd in geïnvesteerd; familie kon op raam- en poortbezoek komen en tegelijk via de telefoon met hun dierbare praten.”

De coronaperiode bracht ook mooie dingen met zich mee: “De contacten met de hele afdeling zijn juist veel sterker geworden. Met ons team hebben we buddy’s ingezet; een vaste persoon aan een afdeling gekoppeld, die mee kon coachen en zodat er direct contact met dagbesteding was. Hiervoor liepen de contacten per mail en via de dagbestedingscoach. De buddy pakte de vragen van de afdeling op en bekeek wat er kon gebeuren. De afdelingen én wij ervaren dat als prettig; één aanspreekpunt. Wij kunnen iets zelf oppakken, samen met de afdeling of bekijken of we er iemand bij nodig hebben. Zoals we nu zien, ligt de communicatie meer open.”

De contacten met de hele afdeling zijn juist veel sterker geworden.

Helmi, Danielle en hun collega’s richtten zich meer op huiskameractiviteiten, die in goede aarde vielen: “Zowel cliënten als collega’s die op de huiskamers werken, waardeerden dat. Er was meer rust, fijn voor beide kanten. Er was natuurlijk geen bezoek en wij konden meer aanwezig zijn, zorgen dat er toch iets gebeurde.” Ze gaan er nu mee door: “We gaan coachen om meer in de huiskamers te kunnen aanbieden, buiten ons reguliere activiteitenaanbod, hand in hand met de woonbegeleiders. Cliënten zien vertrouwde gezichten. Mensen die normaal niet naar onze ‘clubs’ komen – zoals jij en ik naar een sportvereniging gaan, zeg maar – konden we nu toch bereiken omdat we in de huiskamers werkten; zij kwamen beter bij ons in beeld. Dat is voor de toekomst ook mooi meegenomen.”
Ze boden niet zozeer nieuwe activiteiten maar meer anders vormgegeven bezigheden: “Afgestemd op de ruimtes. Ook bleek dat rust meespeelt. We kijken of bestaande activiteiten misschien te druk zijn en of we daar iets mee moeten. We willen veel opzetten maar misschien overvragen we cliënten. Dat is belangrijke ervaring die we meenemen. Er moet balans zijn tussen aanbod en niet overprikkelen. Soms is het fijn om iets omhanden hebben, en reuring in de huiskamer. Dan is er iets om naar te kijken; cliënten kunnen bepalen of ze actief meedoen of van een afstandje toeschouwen.”

Er moet balans zijn tussen aanbod en niet overprikkelen.

Helmi en Danielle organiseerden veel creatieve activiteiten: “Bloemschikken, schilderen, cadeautjes maken voor vrijwilligers, kaarten maken om naar familie te sturen om het contact in stand te houden. Maar ook buitenconcerten en -optredens en individueel aanbod, voor mensen die niet met de groep kunnen meedoen en zo toch aandacht krijgen. We hebben buiten staan bewegen om mensen aan de gang te krijgen, deden geheugen- en gezelschapsspelletjes. En we vonden een sponsor voor twee tuinbeelden. Onze tijd was goed gevuld.”
Toch kijken ze dubbel terug op de afgelopen maanden: “Gezellig, in de huiskamers en samenwerken met de teams – samen tegen corona – maar we zijn ook blij met de regelmaat en dat we onze gewone werkzaamheden weer kunnen oppakken. Dat geeft ons meer rust. En we zijn natuurlijk bij dat al onze vrijwilligers weer mogen komen. We hebben hen gemist!”

Meer informatie over Archipel?

Contact     Folders & Brochures     Vacatures